به یادِ کسی که از دنیا رفته

صفحه‌اش می‌ماند.

اولین عید بدونِ او. سالِ تحویل، نمی‌دانی اول به کی زنگ بزنی.

تاریخ‌ها یکی‌یکی می‌رسند و بیشترِ آدم‌ها دیگر نمی‌پرسند.

صفحهٔ یادگارِ مامان پری. صفحه‌اش می‌ماند و هیچ‌چیز در آن به‌جای او حرف نمی‌زند: کتابش، نامه‌های نفرستاده، روزهای سخت، و حرف‌هایی که همیشه می‌زد.

مامانیادگار

شش روزِ دیگر

جمعه ۷۹ ساله می‌شد.

«اول یک چیزی بخور، بعد غصه بخور.»

همیشه همین را می‌گفت

برای جمعه یک کارِ کوچک انتخاب کن: عدسیِ خودش را بپز، یا به خاله زنگ بزن.

سانلی چه چیزی را نگه می‌دارد

  1. کسی که از دنیا رفته در مدارت می‌ماند. صفحه‌اش حرف‌هایی را که همیشه می‌زد، تاریخ‌ها، و نامه‌هایی را که می‌نویسی و هیچ‌وقت نمی‌فرستی نگه می‌دارد.
  2. روزهایی که درد دارد، سانلی ساکت می‌شود. خودت انتخاب می‌کنی کدام تاریخ‌ها را به حالِ خودشان بگذارد.
  3. این صفحه را فقط خودت می‌بینی. اینجا هیچ‌چیز به‌جای او حرف نمی‌زند. «همراه» یک کلمه هم به اسمِ او نمی‌نویسد.
  4. برای پدر، همسر، فرزند یا دوست هم همین است.

این بخشِ سانلی هزینه‌ای نخواهد داشت.

پیش‌نمایشِ طراحی، گرفته‌شده از نمونهٔ اولیه. اپ هنوز در حالِ ساخت است.

هر کسی مداری دارد.

سانلی هر روز یک کارِ کوچک نشانت می‌دهد که می‌شود برای یکی از آدم‌هایت کرد.

ببین چطور کار می‌کند

خودت تصمیم می‌گیری هر کس چه ببیند. همیشه.

این‌ها قاعده‌هایی است که سانلی با آن‌ها ساخته می‌شود. پیش از آنکه کسی بتواند ثبت‌نام کند، در سیاستِ حریمِ خصوصی نوشته می‌شوند.

  1. هیچ‌چیز از نوشته‌هایت فروخته نمی‌شود و تبلیغی هم در کار نیست.
  2. تا خودت نخواهی، هیچ‌کس چیزی از تو نمی‌بیند. هر آدمِ تازه از «هیچ» شروع می‌کند.
  3. هرچه «همراه» به یادش مانده را می‌توانی بخوانی و پاک کنی.
  4. چیزی که دربارهٔ یک نفر به او می‌گویی هیچ‌وقت برای کسِ دیگری به کار نمی‌رود.
  5. روی صفحهٔ قفلِ گوشی‌ات هیچ کلمه‌ای نمی‌آید که بگوید امروز چه روزی داری.

سانلی چه چیزی نیست

الان کجای کاریم

سانلی هنوز آماده نیست. طراحی تمام شده و نسخهٔ اول در حالِ ساخت است.

امروز نه اپی برای دانلود هست و نه فهرستی برای ثبت‌نام. هر وقت راهی برای خبر گرفتن از ما باشد، همین‌جا می‌آید.

نوشته‌شده در ۲۳ آبان ۱۴۰۵.